Alweer gegroeid

Nou met die prikjes is het goedgekomen hoor! Die heb ik gekregen en de tijd gaat zo snel dat ik afgelopen dinsdag alweer prikjes moest krijgen. Het eerste prikje zat er zo in, maar bij de tweede moest ik toch wel heel hard huilen. Ik was trouwens goed gegroeid…ik ben nu al 63 cm en weeg 5700 gram! Mama heeft de kleertjes maat 56 nu maar definitief opgeruimd.

’s Avonds wel veel last gehad van de prikjes, maar daarna was ik weer de vrolijkheid zelve. Ik kan echt heel goed lachen, met oorverdovend gegil erbij! ’s Nachts kan ik ook al aardig doorslapen. De meeste nachten hoef ik mama niet meer wakker te maken, maar af en toe heb ik toch wel vroeg in de ochtend erge honger. Meestal slaap ik ’s ochtends ook nog aardig wat uurtjes en dan tegen de middag ben ik goed wakker. Dan speel ik graag in de box of speel op een kleed op de grond. Dan nog een beetje slapen en dan kan ik papa en mama lekker de hele avond bezig houden om dan zo rond 11 uur voor de laatste keer te drinken en dan ga ik slapen.

Ziek en weer naar het CB

De afgelopen weken was het hier in huis een beetje kwakkelen, hoor! Eerst was Lucas ziek en toen die een beetje opknapte werden papa en mama een beetje ziek. En toen werd Lucas weer ziek en die heeft mij uiteindelijk ook aangestoken. En nu is iedereen weer beter, behalve ik! Ik moet al een week lang heel erg hoesten en dat is niet zo fijn. Daardoor kan ik ook niet zo goed drinken en dan voel je je natuurlijk niet echt super.  Gisteren moest ik voor de 2e keer naar het CB. Deze keer zou ik mijn eerste vaccinaties krijgen. Dat was natuurlijk niet zo’n leuk vooruitzicht. Eerst moest ik bijna een uur wachten en daarna mocht ik worden gewogen en gemeten. Ik was goed gegroeid in de lengte, maar mijn gewicht was een beetje onder de maat. Dus moet ik over anderhalve week terugkomen om te zien of ik dan wel weer goed gegroeid ben. En omdat ik dan toch terug moet komen, vond de mevrouw van het CB het beter om dan pas de prikjes te doen, zodat ik nu goed over deze verkoudheid heen kan komen. Das toch wel aardig, he! Nou ja, eigenlijk alleen maar uitstellen he, want die prikjes ga ik toch echt krijgen, daar kom ik niet onderuit.  Verder gaat alles we goed hoor. Ik ben druk met kijken naar de wereld om me heen en ik probeer af en toe wat met m’n handjes te pakken. Vooral doekjes die ik dan over m’n gezicht trek en dan krijg ik ze er niet meer af. Moeten papa en mama me weer helpen, hihi. 

Lachen!

Sinds een paar dagen kan ik echt lachen. Vrijdagavond een eerste voorzichtig lachje toen ik door mama in mijn Bunker werd gelegd (een kadootje van de vrienden van mama, een heerlijk warme deken waar ik helemaal in gewrapt kan worden). Zaterdag en zondag heb ik steeds voorzichtig naar mama gelachen en vanochtend kwam er echt een lach van oor tot oor. De reactie van mama was zo leuk, dat ik dat nu de hele tijd doe.

Oh ja, mama heeft nieuwe foto’s op de website gezet!

Consultatiebureau, onderzoek en flesjes

Nou de tijd vliegt, vorige week was ik alweer 4 weken oud en dus tijd voor m’n eerste bezoekje aan het consultatiebureau (CB). Dat was zeg maar een uitgebreide keuring of alles er wel op en aan zat…alsof papa en mama nog niet hadden gezien dat ik echt wel 10 vingertjes en 10 teentjes heb! Maar gelukkig hebben ze ook nog wat dingen gecheckt die papa en mama nog niet gedaan hadden (al had papa dat best gekund!). Mijn hartje en m’n longetjes zijn helemaal prima. Mijn heupen zijn gecontroleerd en daar was ook niks geks mee. En wat natuurlijk erg belangrijk is, mijn lengte en gewicht. Ik woog 4320 gram, dus dat is 1120 gram erbij in 27 dagen. Ik ben inderdaad lang, 55,5 cm en mijn hoofdomtrek is 35,6 cm. Mijn lengte en gewicht passen goed bij elkaar en daarmee lig ik net boven het gemiddelde. M’n hoofdje is wat kleiner en ligt net onder het gemiddelde.

Even deze getallen vergelijken met mijn grote broer…die was in 38 dagen 1403 gram (totaal 4830) aangekomen en was toen 55 cm en z’n hoofdje was 37,6 cm. Zou dat verschil door die 11 dagen komen?

Ik ben bij het CB in elk geval helemaal goedgekeurd en mag weer terugkomen als ik 8 weken ben. Nou ja, mag…het is meer moeten. Ik zou liever niet gaan, want ik krijg dan voor het eerst prikjes. Ja, niet 1 maar wel 2! Omdat al die mensen zo hard werken in de medische wetenschap is er een nieuw vaccin bij en dus krijg ik nu steeds 2 prikjes…Bedankt he!

Over die medische wetenschap gesproken…ik ben echt een kind naar het hart van mijn ouders. Ik ben maar liefst gevraagd voor 2 medisch wetenschappelijke onderzoeken (moeilijke woorden ken ik al, vind je niet?). Het ene is een onderzoek naar astma en daar moesten mijn longetjes voor getest worden. Bovendien moesten ze een beetje DNA van mij en papa en mama hebben. Nou dat onderzoek hebben we dus al gedaan…nu moeten papa en mama alleen een jaar lang bijhouden of ik moet hoesten, een piepende ademhaling of koorts heb. Mama had wel een beetje commentaar op de procedures bij het onderzoek, dat ging niet helemaal volgens de regeltjes, maar daar had ik verder geen last van.

En nu ben ik dus ook nog gevraagd voor een onderzoek om met echo naar heupafwijkingen te kijken. Misschien willen ze bij alle baby’s voortaan met echo de heupjes onderzoeken en om te kijken of dat echt beter is dan zoals het nu gaat, doen ze een proef op ons CB. Natuurlijk gaan wij hier ook weer aan meewerken, al had mama ook hier alweer wat commentaar op de procedures.

Tot slot nog een nieuwtje. Ik mag sinds een aantal dagen ook melk uit een flesje drinken. Wel mama-melk, hoor! Als ik de verhalen van papa mag geloven is dat met Lucas een heel groot drama geweest, omdat die dat niet wilde. Maar ik ben niet zo moeilijk, en dus drink ik gewoon de melk uit het flesje alsof het de borst is. Papa blij! Moet er wel bij vertellen dat ik dan dus wel echt heel bijzondere (en dure) flessen heb, veel beter dan Lucas had…Nu denken jullie dat papa en mama kosten noch moeite gespaard hebben om een nieuw drama te voorkomen, maar dat is niet waar hoor! Mama heeft deze flessen gewonnen via internet, maar ze zijn dus helemaal geweldig.

Oh ja, er zijn nog ff geen nieuwe foto’s en filmpjes op de website, maar die komen echt snel hoor!

Pukkeltjes

De tijd vliegt, ik ben alweer ruim 3 weken oud! Mama moet nodig weer eens wat nieuwe foto’s van Lucas en mij op de website zetten. Misschien heeft ze deze week wat tijd daarvoor. Maar dan liever niet de allernieuwste foto’s van mij, want ik zie er nu even niet op z’n mooist uit. Mijn hele gezicht zit vol met kleine pukkeltjes…ze zeggen dat alle baby’s dat krijgen. Iets met hormonen van mama of zo, maar ik vind het echt geen gezicht. Ik hoop maar dat het snel weg gaat.

Verder gaat alles wel goed hier. Ik drink goed bij mama en dus groei ik ook lekker hard. Ik moet deze week voor het eerst naar het CB, dus dan zullen we eens zien hoe zwaar ik al ben. Ik ben nu wel een beetje onrustiger dan in de eerste weken, maar nog niet echt vervelend vinden papa en mama. Ik kan natuurlijk ook niet altijd alleen maar slapen, toch? Ik ben zelfs ook al echt aan het rondkijken, er is een boel te zien hier in huis en ik maak ook al oogcontact.

Ik ga ook vaak met mama wandelen. Meestal gaan we met de kinderwagen naar ‘De Boerderij’ om Lucas op te halen. Die kan dan op het plankje staan en dan rijden we samen weer naar huis. Vandaag was wel heel gek, want toen we terug gingen was het ineens al helemaal donker! Dat was vorige week nog niet. Lucas vond het ook maar raar en ik heb m’n ogen maar dicht gedaan, want er was toch niks te zien

Alweer 2 weken oud

Gisteren was ik alweer 2 weken oud. Ik heb het samen met mama gevierd, maar dat feestje was niet heel succesvol.

Papa moest dit weekend alweer werken, nachtdienst om te beginnen, en omdat mama het nog niet zag zitten om 2 dagen (papa moet overdag slapen) en nachten met Lucas en mij alleen te zijn, is Lucas logeren bij oma Marijke en opa Cees.

Mama had gerekend op een gezellig avondje samen met mij, maar helaas voor ons allebei kwamen daar wat buik-krampjes tussen. Niks geen feestje dus om mijn 2 weken oud zijn te vieren. Ik heb ruim 2 en half uur lang alleen maar heel hard kunnen krijsen van de pijn. Niks hielp. Uiteindelijk ben ik dan wel bij mama in slaap gevallen en gelukkig kwamen de krampjes ’s nachts niet meer terug. Geen idee waar die krampjes zomaar ineens vandaan kwamen. Mama had niks bijzonders gegeten. Dat is wel jammer, want anders konden we ervoor zorgen dat ze niet weer komen.

Vandaag lekker rustig aan gedaan. Ik had wel steeds wat moeite met inslapen en sliep ook heel onrustig, dus mama denkt dat ik toch nog steeds wat krampjes heb. Morgen ben ik vast weer helemaal de oude!

Oh ja, afgelopen vrijdag kwam er zo’n mevrouw van het consultatiebureau bij ons langs, om te kijken hoe het met mij ging. Ik ben weer helemaal goedgekeurd en weeg inmiddels al 3670 gram. Groeien kan ik dus wel…

Eerste uitstapje

Vandaag ben ik voor het eerst echt er op uit geweest. Ik mocht mee in de Maxi-Cosi in de auto naar de meubelboulevard. Die Maxi-Cosi is echt wel heel groot hoor! Maar in de auto vond ik het wel prima. Gelukkig hadden papa en mama ook de reiswieg voor op de wagen meegenomen, want het werd een lang uitje.

Papa en mama moesten namelijk op zoek naar een nieuw matras. Het matras had mijn snelle komst op deze wereld namelijk niet helemaal goed doorstaan en moet nu dringend vervangen worden. Dus gingen we allerlei winkels met bedden en matrassen in…daar wordt je slaperig van! Ik heb dus het grootste deel van de dag heerlijk liggen slapen.

Uiteindelijk wilden papa en mama ook nog even naar de stad en dus gingen we met de tram. Ook dat vond ik wel oke om te slapen, want dat wiebelde lekker. De stad zelf was niet zo’n succes voor mij, want daar liggen hele kleine hobbelige stenen en dus werd ik helemaal door elkaar geschud. Gelukkig waren we snel bij de bedden-winkel waar we moesten zijn. Terwijl die meneer van de winkel van alles aan het vertellen was, heb ik 2 vieze poepluiers gemaakt en heb ik nog wat mama-melk gekregen. Zo’n anderhalf uur later waren papa en mama eruit en nu hebben ze behalve een nieuw matras ook een nieuw bed. Papa het matras dat ie graag wilde en mama het nieuwe bed!

Vanavond heb ik nog even lekker gebaderd. Lucas heeft geholpen om mij in bad te doen. Dat kan hij al heel goed en daarna heeft hij lekker mijn beentjes en voetjes ingesmeerd met olie…hmmmm nu kan ik weer lekker verder slapen.

Dag 5 tot en met 8

Vanaf dag 5 was er nog maar een halve dag een kraamverzorgster, die kwam pas ’s middags. Papa en Lucas gingen ’s ochtends even boodschappen doen en precies toen kwam er iemand voor de gehoortest en de hielprik. Van die gehoortest heb ik weinig gemerkt, ik sliep nog, maar het schijnt dat allebei mijn oren zijn goedgekeurd. Daarna de hielprik…toen was ik wel wakker! Mama vind mij een hele stoere meid, want ik heb geen kik gegeven. Zelfs niet toen bleek dat er te weinig bloed uit kwam en ik nog een prik moest…

’s Middags zijn Stefan en Irene even naar mij komen kijken en ’s avonds kwam Fenne met haar papa en mama op bezoek. Dat vond Lucas natuurlijk erg gezellig. En Fenne vond mij ook erg leuk, ben benieuwd wanneer haar baby-broertje of zusje geboren wordt!

Mama heeft ook heel erg haar best gedaan om mij een beetje wakker te houden, zodat ik ’s nachts beter zou slapen, want papa moet weer gaan werken! Papa heeft nog tot 1 uur met mij beneden gezeten (ik wilde niet slapen), zodat mama alvast kon slapen en na de voeding van 1 uur ging papa in het logeerbed slapen. Dat was niet echt nodig geweest, want ik ben na 1 uur gewoon lekker gaan slapen, nog 1 keer wakker geweest voor de mama-melk en toen weer gaan slapen!

Op dag 6 was ik dus alleen met mama thuis, want Lucas was naar de Boerderij en papa moest werken. Nou ja, alleen…’s ochtends was de kraamverzorgster er nog en ’s middags kwam oma Marijke nog even op bezoek.

Mama heeft mij voor het eerst in bad gedaan. Dat ging best wel goed, al moest ze wel weer heel erg wennen aan hoe klein alles is. Gelukkig was de kraamverzorgster er om nog wat tips te geven… En ik ben al weer over mijn geboortegewicht heen, vandaag alweer 321o gram.

Papa en mama hadden besloten om weer hetzelfde trucje uit te halen als de nacht ervoor en dus heb ik weer tot 1 uur met papa beneden gezeten. Ik heb maar besloten om ze niet teveel te plagen en gewoon hetzelfde te doen als de nacht ervoor…lekker geslapen dus.

Gisteren moest papa weer werken en Lucas ook weer naar het KDV. Mama ging mij ‘even’ wassen en aankleden, maar dat viel nog niet mee…2 ’spuitluiers’, een hele grote plas en een 1/2 uur verder was ik dan eindelijk aangekleed. Daarna kwam Franzel een kijkje bij mij nemen en ook de verloskundige kwam nog een keer kijken hoe het met ons ging. Het belangrijkste nieuws van de dag is dat mijn navelstompje al is afgevallen. Daar is vooral mama erg blij mee, want die vond dat maar een onhandig ding bij het verschonen van luiers.

Alweer een goede nacht gehad. Vandaag ben ik dan alweer een week oud! De tijd vliegt. Lekker weekend en dus ’s ochtends rustig aan gedaan. Vanmiddag kwam de kraamverzorgster voor het laatst en dus ben ik nog een keer gewogen, voordat ik door papa in bad werd gedaan…3310 gram! Van mama-melk groei ik echt heel hard…het is ook zo lekker.

Vanmiddag voor het eerst buiten geweest. Het was lekker weer en het zonnetje scheen. Een klein wandelingetje gemaakt en daarna kennis gemaakt met mijn buurjongen Rens (8 weken oud) en buurmeisje Amy (4 weken oud). Natuurlijk moesten er foto’s gemaakt worden, want 3 babies op een rij is toch wel heel bijzonder, zelfs in een nieuwbouwwijk als die van ons, waar heel veel babies geboren worden.

Dag 3 en 4

Maandag noemden ze al weer dag 3 van mijn leventje…wel een beetje raar hoor, want ik was nog niet eens 48 uur oud!

Gelukkig was mijn temperatuur vandaag al wat beter en ik was niet meer misselijk en dus mocht ik in bad! Mama zat klaar met het fototoestel en papa en Lucas stonden naast het bad te kijken terwijl kraamverzorgster Irma mij in bad deed. Dat viel nog best wel even tegen, maar na een tijdje kon ik me toch ontspannen.  Lucas mocht mijn voeten en mijn buikje wassen, dat deed hij heel goed! Oh ja, ik ben ook gewogen en woog 3060 gram.
Verder lekker rustig aan gedaan…papa en Lucas zijn mij aan gaan geven op het gemeentehuis en hebben de geboortekaartjes opgehaald en mama en ik hebben lekker gerust.

En natuurlijk heb ik ’s nachts weer niet geslapen. Deze keer had ik besloten steeds hele korte slaapjes te doen en dan steeds te willen drinken…raar, maar mama vond dat geen goed plan, maar ze werkte wel mee, hihi!

Op dinsdag ging Lucas voor het eerst weer naar het kinderdagverblijf en daar heeft hij vol trots over mij verteld. En hij mocht trakteren. Papa was ook nog lekker vrij. ’s Ochtends eerst een bezoekje van de verloskundige. Ik ben weer gewogen en ben zelfs alweer aangekomen…3110 gram.  Daarna weer badderen, in een emmer deze keer, en toen  kwam Monique op bezoek. Ik heb overdag weer veel geslapen, dus was het ’s nachts weer feest voor papa en mama!

Eerste kennismaking

Na een nachtje te zijn bijgekomen, was het tijd voor de eerste kennismaking met mijn grote broer Lucas. Die was de dag ervoor door oma Marijke opgehaald om daar te gaan logeren.

Lucas was erg nieuwsgierig naar mij en rende bij thuiskomst meteen de trap op naar boven. Hij zag even mijn wiegje, waar ik in lag te slapen, over het hoofd, maar was daarna niet meer bij me weg te slaan en wilde me zo snel mogelijk knuffelen. Vlug klom hij bij mama op bed en toen mocht hij me vast houden. Ik kreeg heel veel kusjes van hem en hij ging mijn handjes en vingertjes heel goed bekijken. Hij is echt heel lief voor me en wil me steeds vasthouden!

Daarna heb ik kennis gemaakt met oma Marijke en opa Cees en ’s middags met oma Jopie en opa Kees, tante Annika en ome Ben. ’s Avonds kwamen tante Marieke en ome Heino nog op bezoek om mij te bekijken. Een druk dagje dus.

En dat terwijl ik best wel misselijk was en mezelf ook nog niet goed op temperatuur kon houden. Je zou denken dat ik na zo’n intensieve dag wel goed zou slapen…dat viel papa en mama ook een beetje tegen. Ik ben vanaf 22.00 uur tot 3.00 uur klaar wakker geweest en daarna heb ik wel geslapen, maar niet heel vast.